Historia Miejscowość historycznie należała do Wielkopolski. Początkowo była wsią biskupią, a później szlachecką, własnością polskiej szlachty z rodu Lubiatowskich herbu Zaremba, którzy od nazwy wsi przyjęli odmiejscowe nazwisko. Później także należała do Dobczyńskich, Ostrowskich, Kopaszewskich, Kołackich, Międzychodzkich, Rąbińskich herbu Łodzia. Od 1320 tereny, na których powstała wieś leżały w Zjednoczonym Królestwie Polskim, a od 1380 w Koronie Królestwa Polskiego. W 1438 miejscowość odnotowana została w powiecie kościańskim województwa poznańskiego Korony Królestwa Polskiego. W 1581 leżała w parafii Dolsk.
Pierwszy historyczny zapis odnotowujący wieś pochodzi z XIV wiecznych średniowiecznych archiwów sądowych. W 1391 wspomniana została dziedziczka Lubiatowa Eufemia Lubiatowska, matka Mikołaja Lubiatowskiego, która zmarła po 9 XII 1415, a przed 20 VI 1416. Wraz z nią odnotowany został też jej syn Mikołaj Lubiatowski. W latach 1399–1401 był burgrabią w Kościanie, w latach 1400–1415 stolnikim poznańskim, w latach 1401–1405 asesorem w Kościanie i w 1407 w Poznaniu. W 1391 wraz z matką był w sporze sądowym z Ocięsławem dziedzicem z Grabianowa koło Czempinia.