W latach 1391–1397 toczył on procesy: w latach 1391–1393 z Mikołajem Wilczkiem z Gawron o sumy, w latach 1393–1394 o 200 grzywien z Dziersławem z Małgowa w powiecie pyzdrskim oraz jego braćmi, siostrami i matką, którzy go dwukrotnie obrabowali. W 1397 Mikołaj Lubiatowski dowodził, że otrzymał od Dziersława z Małgowa 40 grzywien tytułem zadośćuczynienia.
W 1397 Mikołaj Lubiatowski wraz z siostrą, żoną pana Jury prawdopodobnie z Bielaw i Chojnicy dowodzili, że Dobrogost z Włościejewek kasztelan giecki, który poręczył Lubiatowskiej na sumę 60 grzywien, nie zwrócił dokumentu, który powinien jej oddać. W 1398 zapowiedział on przed sądem ziemskim lasy, pastwiska, granice, drogi i zapusty swych dziedzin Lubiatowo, Kołacin i Gawrony. W latach 1398–1404 Mikołaj Lubiatowski toczył także inne procesy: w 1398 w jego imieniu przed sądem występował Jura Chojnicki wraz z Mikoszem i Mękarzem oraz innymi, którzy rościli sobie prawo dziedziczne do Pokrzywnicy.