W 1398 Mikołaj Lubiatowski procesował się z biskupem poznańskim Mikołajem Kurowskim. Papież Bonifacy IX polecił wówczas prepozytowi katedry gnieźnieńskiej rozpoznać skargę biskupa poznańskiego Mikołaja Kurowskiego, który żalił się, że tenże Mikołaj z Lubiatowa skrzywdził go co do jakichś sum pieniędzy i innych rzeczy, jakie należały do uposażenia biskupstwa. W 1398 Mikołaj Lubiatowski procesował się z Dziersławem z Jeleńczewa, a w 1399 z Michałem Grabem Bardzkim z Barda w powiecie pyzdrskim o 50 grzywien kary umownej. W 1400 Mikołaj Lubiatowski toczył proces z Dobrosławem mieszczaninem z Piechinina, wójtem w Dolsku. W latach 1400–1401 toczył także procesy z Pawłem z Kiączyna; w 1400 z Grzymkiem z Murzynowa Borowego w powiecie pyzdrskim (obecnie to Murzynówko) o 40 grzywien i zboże z folwarku, które należały do Doroty z Sulęcina koło Książa w powiecie pyzdrskim oraz jej siostry, żony Bieniaszka z Czeszewa koło Miłosławia, w pow. pyzdrskim. W 1401 Mikołaj Lubiatowski toczył proces z Florianem kanonikiem poznańskim oraz Dziersławem z Poklatek w powiecie pyzdrskim i jego braćmi o połowę dziedziny Dziećmiarowo w powiecie pyzdrskim (obecnie to Dziećmierowo). W 1402 Mikołaj Lubiatowski procesował się z Wichną z Grodziska (obecnie to Grodzisk Wielkopolski). W 1402 toczył proces z Bernardem z Ociąża w powiecie kaliskim o 40 grzywien.