Historia Ślady pobytu człowieka na terenie obecnej wsi Lubrza, potwierdzone badaniami archeologicznymi, sięgają epoki neolitu. Miejscowa ludność prasłowiańska utrzymywała kontakty handlowe z Rzymem, co dokumentują znalezione tu rzymskie monety. Teren, na którym powstała Lubrza, znajdował się na styku plemienia Golęszyc z Opolanami. mały|Lubrza (Leuber) wśród miejscowości ziemi prudnickiej na polskojęzycznej mapie z 1772 Wieś wzmiankowana była po raz pierwszy w 1233 roku w testamencie Jana Sybocica z Prężyny, w tym dokumencie Lubrza występuje pod nazwą Lubra. Nazwa miejscowości pochodzi od słowa luby. Pierwotne siedlisko wsi zlokalizowane było pomiędzy dzisiejszym kościołem a drogą do Jasiony. Pierwsza wzmianka o kościele parafialnym pod wezwaniem św. Jakuba Starszego i św. Marcina w Lubrzy pochodzi z 1464. W XV wieku wieś znalazła się w granicach księstwa głogówecko-prudnickiego. mały|upright|Pieczęć Lubrzy (1915) Konsekwencją reformy Kościoła, zapoczątkowanej przez Marcina Lutra, była mieszana struktura ludnościowa Lubrzy, w której mieszkali katolicy i protestanci (w latach 1557–1638 miejscowy kościół był w posiadaniu protestantów). W 1562 Rada Miejska Prudnika wzięła Lubrzę w zastaw, a w 1597 nabyła ją na własność.