Spisanie dokumentu miało miejsce 16 stycznia 1355 roku na zamku krzyżackim w Gdańsku, a świadkami tej czynności prawnej było kilku rycerzy krzyżackich z otoczenia komtura, którzy przywiesili do niego swoje pieczęcie: kapelani Jan z Dortmundu i Jan Herwistyn, komtur domowy (wicekomtur) Ludolf (Ludece), piwniczny (kellermeyster) Henryk von Hocdorf, nadzorca cegielni (czygilmeyster) Ludwik Wilholcz, rybicki (vischmeyster) z Pucka Henryk von Munde oraz brat Ulryk YsirKsięga komturstwa gdańskiego, red. K. Ciesielska i I. Janosz-Biskupowa, Warszawa – Poznań – Toruń 1985, s. 101-102 (nr 119)..
Areał wsi obejmował według przywileju około 40 włók (niem. Hube), czyli ok. 670 współczesnych hektarówJedna włóka, zwana w Polsce łanem, obejmowała w państwie krzyżackim ok. 16,8 ha, zob. W. Odyniec, Chełmiński system miar i chełmińska stopa mennicza w rozwoju historycznym, [w:] Księga pamiątkowa 750-lecia prawa chełmińskiego, t. 1, red. Z. Zdrójkowski, Toruń 1990, s. 398.. Z tej liczby przyszły sołtys otrzymał 1/10, czyli 4 włóki, wolne od czynszu w dziedziczne posiadanie. W zamian za zwolnienie z opłat wobec zakonu sołtys musiał stawiać się na wezwanie krzyżaków w pełnym uzbrojeniu z dwoma końmi na każdą organizowaną przez nich wyprawę wojenną.