500 zbrojnych pachołków walczących u boku templariuszy i zabitych w czasie bitwy pod Legnicą znajdował się dowodzony przez sołtysa wsi oddział składający się z zdolnych do walki mężczyzn z Owczar.
W dokumencie wystawionym w 1294 r. przez Bertrama, komtura templariuszy w Niemczech, Czechach i Polsce, wspomniany jest sołtys Owczar Dietrich jako świadek przy uposażaniu sołtysa i kościoła w Chwalibożycach. Od 1312 r. po likwidacji zakonu templariuszy Owczary należały do księstwa brzeskiego. Do 1329 r. Owczary wraz z Kowalowem płaciły dziesięcinę na rzecz kościoła w Wiązowie, a od 1329 r. płaciły dziesięcinę na rzecz kościoła św. Idziego we Wrocławiu. W 1364 r. książę brzeski Ludwik I zapisał 10 grzywien z dochodu z Owczar (Tempilvelt) konwentowi Bożego Ciała we Wrocławiu, należącego do zakonu joannitów. W 1376 r. po raz pierwszy jest wspomniany kościół w Owczarach, w dokumencie wystawionym przez kancelarię kardynała Jana z Wrocławia.