Charakterystyka twórczości Reinhardt był wielostronnym inscenizatorem, w którego działalności krzyżują się realizm i naturalizm. Początkowo będąc wiernym naturalizmowi, stosował na scenie autentyzm, np. prawdziwe pnie drzew, trawa, mech itd. Lubił eksperymentować, przez co nie było niemal stylu czy gatunku dramatycznego, którego by nie praktykował.

Jedną z pierwszych sztuk Reinhardta, która spotkała się szerszym oddźwiękiem była inscenizacja Snu nocy letniej Szekspira z 1905 roku. Przedstawienie odbywało się na obrotowej scenie, z trójwymiarową scenografią przedstawiającą realistyczny i zarazem niezwykle poetycki las. Spektakl charakteryzował się dużą dynamiką i świeżością inscenizacji: świat realny z fantastycznym skontrastowano przy pomocy techniki aktorskiej, całość uzupełniając ironicznym dystansem, który nie burzył jednak naturalności gry.