Andrzej Bniński biskup poznański uwolnił młynarza od wszelkich robót i ciężarów oraz umorzył wszelkie dotychczasowe dokumenty dotyczące tego młyna.

W 1475 kapituła katedry poznańskiej delegowała kanonika Jana Iłowieckiego w celu inspekcji grobli młyńskiej i pogrodków pomiędzy Trojanowem i Wojnowem. Wspomniano regensa, kanonika Sędziwoja z Soboty. W latach 1500, 1509, 1514, 1516, 1521, 1525, 1527, 1531 odnotowano młyn, a w 1535 młyn, staw młyński oraz rzekę w Trojanowie. W 1538 wspomniano nowy staw i nowy młyn, w 1544 staw młyński, w 1580 młyn walnik o jednym kole wodnym. W 1623 kapituła katedry poznańskiej zapisała młynarzowi Klemensowi sumę 30 grzywien na młynie w Trojanowie z powodu nakładów, które poczynili on, jego ojciec Wojciech oraz matka Jadwiga. Młynarz miał co kwartał dawać jedną ćwiertnię żyta i 6 złotych czynszu oraz płacić wszelkie pobory plebanowi w Goślinie.

Z połowy XVI wieku zachował się dokładny opis Trojanowa oraz jego mieszkańców. W 1544 regensem wsi był Benedykt Izdbieński. Odnotowano, że miejscowość liczyła 12 łanów osiadłych, a 3 łany opuszczone, które uprawiali miejscowi kmiecie.