Od 25 maja do 5 września 1948 był zastępcą ministra bezpieczeństwa publicznego do spraw operacyjnych. Od 6 października 1948 wojewoda olsztyński, a po likwidacji urzędów wojewodów (20 marca 1950) – przewodniczący prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Olsztynie (od 24 maja 1950 do 16 kwietnia 1952), następnie w Białymstoku (1950–1952) i Warszawie (1954–1956)Łukasz Dwilewicz, Jerzy Majewski: Dekady. 1965–1974. Warszawa, 2006, s. 274–275, ..
W latach 1956–1981 był członkiem KC PZPR. W latach 1957–1980 pełnił mandat posła na Sejm PRL II, III, IV, V, VI i VII kadencji. Przez kilka miesięcy od kwietnia do grudnia 1956 był ministrem Państwowych Gospodarstw Rolnych. Od listopada 1956 do grudnia 1964 był wiceministrem spraw wewnętrznych. Po wygraniu wewnątrzresortowej rywalizacji z drugim wiceministrem Antonim Alsterem (zmuszonym do odejścia w maju 1962) objął faktyczną kontrolę nad resortem, kierowanym formalnie przez Władysława WichęFranciszek Szlachcic: Gorzki smak władzy, Wydawnictwo Fakt 1990, s. 39.. Od 1964 minister spraw wewnętrznych (do lipca 1968).