W późnym średniowieczu wieś leżała na terenach należących kolejno do Bolesława Kędzierzawego, Konrada I Mazowieckiego, Kazimierza Konradowica i Władysława Łokietka. W XVI w. dobra dzierżyli Tarnowscy herbu Rola, dalej Sierakowscy h. Ogończyk. Po 1. rozbiorze Polski wieś znalazła się pod zaborem pruskim. W poł. XIX w. właścicielem majątku był Piotr Karnkowski h. Junosza, urodzony w Czamaninie w 1811 r., syn Józefa (1778-1828) i Eustachii Orsetti. Ożeniony był z Kamilą Karnkowską, z którą miał synów: Władysława i Edwarda, ożenionego z Heleną a nast. Franciszką Otocką. Z pierwszej żony pochodziły córki: Felicja, Maria i Helena; z drugiej: Wincenty, Ludwik, Franciszek, Julia, Helena i Władysław. Helena (1870-1942) 22 września 1891 r. w Lubotyniu zaślubiła hrabiego Karola Gołąbka-Jezierskiego h. Prus (III), syna Józefa i Izabeli Mielżyńskiej. Bogusławice stanowiły wówczas majętność wraz z folwarkiem Goraj i osadą karczemną Żaryń. W 1827 r. były tu 32 domy ze 130 mieszkańcami. Wieś należała do gminy i parafii Lubotyń w powiecie kolskim. Majątek liczył 1834 morgi, w tym 76 mórg ziemi pszennej, 917 m. żytniej, 263 m. łąk i pastwisk, 426 m. lasów i 52 m. nieużytków. Ok. 1880 r. była tu także gorzelnia.