Po wyposażeniu jednostki, okręt wszedł do służby w marynarce amerykańskiej 14 grudnia 1927 roku.
W czasie wejścia do służby okręt miał długość całkowitą (LOA) 270,66 metra i długość na linii wodnej (LWL) 260 metrów, jego szerokość zaś między skrajnymi punktami wynosiła 32,31 metraNorman Friedman: U.S. Aircraft Carriers, s. 390. W kadłubie o głębokości 21,64 metra umieszczony został całkowicie zamknięty – w przeciwieństwie do następców – pokład hangarowy o wymiarach 119,79 x 20,73 metra i 6,1 metra wysokości. Posadowiony na kadłubie jednopoziomowy pokład startowy miał długość 263,35 metra, jego maksymalna zaś szerokość wynosiła 28,65 metra. Jednostka nie miała pokładu pancernego – w całości metalowy pokład pokryty był drewnianymi deskami. Do obsługi samolotów przeznaczone były dwie windy – większa z nich umieszczona była w osi symetrii pokładu startowego, i służyła do przenoszenia samolotów między pokładami, umieszczona zaś bardziej ku rufie mniejsza winda, używana była do przenoszenia innych elementów. Pokład startowy miał początkowo kształt zwężający się ku dziobowi, jednak w 1936 dziób okrętu został poszerzony, poszerzeniu uległa też wówczas dziobowa część pokładu startowego, przez co uzyskała regularny prostokątny kształtNorman Friedman: U.S. Aircraft Carriers, s. 47-49.