Odkryto również pochówek wojownika w pełnym uzbrojeniu z okresu XI wieku.
Za relacją Długosza umiejscawiany jest w Gródku gród Wołyń (siedziba plemienia Bużan, która dała nazwę całej krainie na prawym brzegu górnego Bugu), pod którym w 1018 miała miejsce bitwa pomiędzy wojskami Bolesława Chrobrego i Jarosława Mądrego. Gród został zniszczony przez najazd mongolski w 1241.
Wieś po raz pierwszy wzmiankowana w dokumencie fundacyjnym króla Władysława Jagiełły z 1400 kościoła p.w. Wniebowzięcia NMP i parafii w Hrubieszowie. W II połowie XVI wieku należała do Łysakowskich, a w XVIII w. do Ciechowskich. W 1578 wieś miała jedynie 2,5 łana (42 ha) gruntów uprawnych. W 1725 powstał klasztor bazylianów działający do 1787. Po jego likwidacji cerkiew monasterska pozostała czynna jako parafialna. Gródek zwiedzał Zorian Dołęga-Chodakowski, który także lokalizował tu gród Wołyń.
W 1847 miejscowość miała należeć do Joanny Gródeckiej. Według spisu z 1827 liczyła 52 domy i 353 mieszkańców. Na początku XIX w. cerkiew zastąpiono nowa świątynią, która działała jako unicka do kasaty eparchii chełmskiej w 1875, następnie do 1914 była parafialną cerkwią prawosławną.