Historia Wieś z XIII w. mająca pierwotnie układ owalnicy. Po raz pierwszy jest wspomniana w 1288 r. jako własność hrabiów z Danielowic (Grafen von Danielowicz). W 1341 r. właścicielem wsi był Berthold von Zindel, a w 1358 r. wieś była podzielona na pół między Cunczem von Borsnitz a Henningiem Ome. Najpóźniej w 1360 r. Kuchary otrzymały lokację w prawie niemieckim. W 1360 r. Kuchary miały powierzchnię 23 łanów, z czego posiadaczem trzech łanów był sołtys wsi. W 1360 r. posiadaczami części wsi byli Hanco Bondsin (Budsin) i Peczo Beyer.
W 1530 r. utworzono dobra rycerskie z 8 łanów posiadanych dotychczas przez chłopów we wsi, powiększone w 1656 r. o dalsze 5 łanów odebrane chłopom. W 1664 r. wieś należała do Kaspra Bernarda von Eckharta, a przed końcem XVII w. stała się własnością Jerzego Fryderyka von Nimptsch. W 1714 r. wieś należała do rodu Prittwitzów. Od połowy XVIII w. Kuchary należały do rodu von Salisch, którzy są wspomniani jako właściciele wsi w 1783 r.. W rękach dziedziców rodu von Salisch wieś pozostawała w 1819 i 1830 r., zaś część wsi w 1830 i 1845 r. należała do pruskiego urzędu królewskiego w Brzegu. W 1839 r. majątek we wsi nabył Otto Walter, który jest wspomniany jako właściciel majątku w Kucharach w 1845 r..