PCCh podczas krótkotrwałego działania Republiki Socjalistycznej wezwała do utworzenia rad pracowniczych.
W 1933 partia komunistyczna, prowadziła politykę jedności chilijskiej klasy robotniczej z chłopstwem i klasą średnią do konfrontacji z rodzącym się faszyzmem. W tym samym roku powstał Front Ludowy. Do frontu przystąpiły związki zawodowe i partie socjalistyczne. Przyciągnęło to do partii szersze grono zwolenników. W 1938 władze w kraju objął Front Ludowym na czele z Pedro Aguirre Cerda jako prezydentem kraju. W roku 1941 nasilają się podziały wewnątrz frontu, szczególnie między komunistami i socjalistami. Kierownictwo frontu uznało, że większość społeczeństwa nie popiera drogi którą chcą iść komuniści.
Stanowisko PCCh wobec II wojny światowej było jednoznaczne, uznano, że wojna stała się demokratyczną, anty-faszystowską wojną. Partia promowała jedność i mobilizację Chilijczyków przeciw III Rzeszy. W ten sposób partia komunistyczna w 1942 roku wspiera razem z socjalistami, radykałami i liberałami kandydaturę Juana Antonio Ríos na urząd prezydenta.