W tym okresie, oprócz budowania struktur, NZS angażował się w tworzenie (czy raczej zmieniał oblicze) Samorządów Studenckich (poprzez coraz bardziej otwarte działania), a także prowadził działania nie tyle polityczne, co scalające środowiska studenckie w różnych aspektach (np. wspólne spotkania opłatkowe, wydarzenia kulturalne, happeningi itp.). W celu zarejestrowania Zrzeszenia powołano Komitet Rejestracyjny. Gremium to zostało w całości zatrzymane przez SB na 48 godzin podczas próby podpisania dokumentów rejestracyjnych w jednym z warszawskich mieszkań (ok. 23 osoby). O rejestracji NZS miał zadecydować powołany przez Biuro Polityczne KC PZPR specjalny zespół w składzie: Marian Orzechowski, Leszek Miller, Aleksander Kwaśniewski oraz przewodniczący socjalistycznych związków młodzieży i przedstawiciele MEN. Zespół próbował wykorzystać sprawę rejestracji NZS do wewnętrznego skłócenia i osłabienia Zrzeszenia. W tym celu proponował oddzielną rejestrację poszczególnych organizacji uczelnianych NZS o zróżnicowanych statutach. Kierownictwo NZS trafnie rozpoznało jednak zamierzenia władz komunistycznych i wytrwało przy postulacie rejestracji NZS jako jednolitej organizacji w skali krajuMariusz Patelski: „Niezależne Zrzeszenie Studentów w Opolu 1980–1990” – Fundacja im.