Ripley, szefowi Departamentu Uzbrojenia zamówić 5000 karabinków Gallagera i 200 000 naboi pod warunkiem zagwarantowania dostaw 1000 karabinków miesięcznie, obniżenia ceny jednego karabinu z 30 do 20 dolarów i zagwarantowania ceny za 1000 naboi na poziomie 25 dolarów (na tych samych warunkach kupowano karabinki innych konstruktorów).
Firma Richardson & Overmann od początku miała problemy z terminowym dostarczaniem karabinków Gallagera do wyznaczonego przez armię Frankford Arsenal w Bridesburgu. Później pojawiły się problemy z produkcją amunicji spowodowane pożarem w fabryce amunicji, w którym zginęło 50 pracownic. Niskie tempo dostaw wynoszące 200–600 karabinków miesięcznie sprawiło, że Departament Uzbrojenia zagroził zerwaniem kontraktu, ale pogorszenie się sytuacji na froncie spowodowało, że ostatecznie 22 sierpnia 1862 podpisano nowy kontrakt na następne karabinki. Powiększenie zamówienia spowodowało zwiększenie tempa produkcji i w styczniu 1863 roku udało się wyprodukować 1600 karabinków Gallagera.