Jeszcze w 1865 roku stwierdzono jednak, że wszystkie te odmiany mogą się swobodnie krzyżować i w jednym miocie mogą pojawić się młode należące do różnych form barwnych.
Ciało wraz z głową ma długość 16–24 cm, ogon ma 18–26 cm. Ogon jest zawsze dłuższy niż reszta ciała. Masa ciała dorosłego zwykle mieści się w zakresie 120–160 g, ale może przekroczyć 200 g. Samce są dłuższe i cięższe od samic.
mały|lewo|Porównanie szczura śniadego (u góry) i wędrownego (u dołu) Od podobnego szczura wędrownego (Rattus norvegicus) różni się mniejszą masą ciała i długością. Szczur śniady ma ogon dłuższy niż reszta ciała, podczas gdy u wędrownego ogon jest krótszy. Odchody szczura śniadego są niemal dwukrotnie krótsze (6,8–13,8 mm) niż wędrownego (13,4–19,1 mm). Szczury te różni także tryb życia, jako że szczur śniady jest sprawnym wspinaczem, rzadko kopie nory i niechętnie pływa – przeciwnie niż wędrowny.