Startowała na igrzyskach olimpijskich w Albertville w 1992, gdzie zajęła 6. miejsce w sztafecie, 13. w biegu na 5 km techniką klasyczną, 14. na 15 km techniką klasyczną i 22. w biegu pościgowym. Podczas igrzysk w Lillehammer dwa lata później była szósta w biegu pościgowym, ósma na 5 km klasykiem, dziewiąta w sztafecie i czternasta na 15 km techniką dowolną. Na igrzyskach olimpijskich w Nagano w 1998 wywalczyła dwa medale. W biegu na 5 km techniką klasyczną była druga, przegrywając tylko z Łarisą Łazutiną. Następnie zdobyła brązowy medal w biegu łączonym na 15 km, plasując się za Łazutiną i Daniłową. Zajęła też szóste miejsce w sztafecie i dziewiąte w biegu na 15 km klasykiem. Kolejne medale zdobyła cztery lata później, podczas igrzysk olimpijskich w Salt Lake City. W biegu na 15 km stylem dowolnym była druga, przegrywając tylko ze Stefanią Belmondo. Druga była też w biegu łączonym, rozdzielając Kanadyjkę Beckie Scott i Niemkę Violę Bauer. Była tam także czwarta w sztafecie i trzynasta w sprincie stylem dowolnym. Brała też udział w igrzyskach olimpijskich w Turynie w 2006. Została tam mistrzynią olimpijską w biegu na 30 km techniką dowolną, wyprzedzając Juliję Czepałową i Polkę Justynę Kowalczyk. W biegu łączonym na 15 km zdobyła srebrny medal ustępując tylko Kristinie Šmigun z Estonii.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Kateřina Neumannová · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.