Guigues VII zmarł w 1269 lub 1270 r., zostawiając tylko jednego syna, Jana (franc. Jean) I (1264–1282), w dodatku bezpotomnego, na którym wygasła linia burgundzka hrabiów Delfinatu. W tym czasie Humbert de la Tour du Pin (1240–1307), hrabia Viennois i młodszy syn Alberta III objął władzę po swym bracie Albercie IV. W 1273 poślubił on Annę, córkę Guiguesa VII, zaś w 1282 objął całość ziem Viennois i jako Humbert I został kolejnym Delfinem. Przyłączywszy swoją baronię de La Tour do Delfinatu Humbert I przeciął łączność między Bresse a Sabaudią, dwiema domenami domu sabaudzkiego. Doprowadziło to do wojny z Filipem I, hrabią Sabaudii, trwającej do 1286 r. i zakończonej pokojem podpisanym w Paryżu. Kolejna wojna z Sabaudią wybuchła jednak jeszcze tego samego roku i trwała do 1293. Humbert utrzymywał jednak dobre stosunki z królem Francji Filipem Pięknym, który był jego protektorem w sporach z władcami Burgundii i Sabaudii, a także z Kościołem: pan Delfinatu był trzykrotnie obłożony kościelną ekskomuniką, co jednak nie przeszkodziło mu dokonać żywota w klasztorze Val Ste Marie w 1306 r. W czasie jego panowania w 1285 r. posiadłości Delfinów po raz pierwszy nazwano Delfinatem.