We wnętrzu świątyni jeszcze na początku XX wieku zachowały się liczne płyty nagrobne z lat 1637, 1682, 1687 i 1697. Za ołtarzem znajdowała się płyta wykonana z łupku o wymiarach 127x70 cm. Upamiętniała ona Georga i Brigitte Kagg, dzieci szwedzkiego generała . Płyta ozdobiona była plastycznymi herbami rodów Kagg i Bonde. Pod chórem organowym znajdowały się natomiast liczne inne płyty, ozdobione herbami mieszczańskimi i symbolami cechów rzemieślniczych. Do najbardziej znaczących należały te należące do senatora Joachima (†1682), a także kolejne z lat 1687 i 1697.
Kościół po II wojnie światowej Podczas II wojny światowej świątynia została znacznie zniszczona. Zniszczone zostały dach i stropy nad korpusem oraz zwieńczenie i wnętrze wieży wraz z dachem hełmowym na wieży. Runęła część wschodniego szczytu i prawie wszystkie filary nawy południowej. Uszkodzeniu uległy mury kapitalne korpusu i wieży oraz pozostałe filary wraz ze ścianą arkadową. Mury wzdłużne od ich poprzecznych powiązań rozspoiły się. Pozostały mury obwodowe, ale bez części południowej, elewacja wschodnia i fragment szczytu oraz filary po stronie północnej, jeden filar po stronie południowej i mury obwodowe wieży.