W 2002 roku w sposób kompleksowy została odnowiona kruchta północna, a w latach 2003–2004 kaplica i ołtarz Matki Bożej Bolesnej. W 2004 roku odnowiono lampy zwisające w łukach międzyfilarowych, w 2006 roku rzeźby Ukrzyżowania na wschodnim szczycie oraz trakt komunikacyjny prowadzący na taras widokowy znajdujący się na wieży dzwonniczej, ławy dla wiernych i ołtarz z relikwiami św. Walentego odnowiono w latach 2007–2008. W 2012 odsłonięto znajdującą się dotąd pod posadzką nawy głównej renesansową płytę nagrobną z wizerunkiem dwóch osób.
Architektura i wnętrze kościoła
Kościół WNMP to trójnawowa hala z wydzielonym, prostokątnym prezbiterium. Prezbiterium jest trójprzęsłowe, korpus pięcioprzęsłowy. Wnętrze jest konsekwentnie przekryte sklepieniami krzyżowo-żebrowymi, jedynie pomieszczenia podwieżowe w przęśle zachodnim mają sklepienia gwiaździste. Cały kościół opinają wydatne skarpy, przy korpusie zwieńczone pinaklami. Fasada zachodnia była zaplanowana jako symetryczna, dwuwieżowa, ale wieża południowa pozostała niedokończona. Wieża jest sześciokondygnacyjna, wyższe kondygnacje są oddzielone od siebie fryzami z ukośnych cegieł i artykułowane ostrołukowymi wnękami, z których dwie środkowe w każdej kondygnacji zawierają biforyjne otwory okienne.