Piastowie śląscy, w tym książęta opolscy, zawarli kontrakty lenne z królem czeskim, a w 1348 r. Śląsk jako konglomerat księstw został włączony w formalno-prawne ramy Krajów Korony Czeskiej

Synowie Bolka II w 1367 r. rozdysponowali spuściznę po ojcu w ten sposób, że starszemu Władysławowi Opolczykowi przypadła część okręgu opolskiego oraz okręg oleski. W pozostałej części dystryktu opolskiego zapanował Bolko III, który zmarł w 1382 r. Bezpotomne zgony książąt strzeleckiego i niemodlińskiego przyniosły dalsze zmiany geopolityczne. Pod koniec 1382 r. terytorium księstwa opolskiego dzieliło się na dwie składowe. W jednej – obejmującej część Opola, Głogówek, Olesno i Lubliniec – rządy sprawował Władysław Opolczyk, a drugi fragment – z częścią Opola, Niemodlinem, Białą i Strzelcami – posiadali jego bratankowie, synowie Bolka III, początkowo wspólnie zawiadując przydziałem. Bracia dokonali rozdziału swoich włości w 1400 r. Bernard uzyskał okręgi niemodliński i strzelecki, Bolko IV otrzymał okręg bialski oraz część opolskiego, a Jan Kropidło resztę okręgu opolskiego.