Narodziny V Republiki Francuskiej przebiegły więc pod znakiem zniechęcenia po stronie młodych mieszkańców Francji.

Kontekst dyskursywny: „Arts” i „Cahiers du cinéma” mały|François Truffaut, jeden z najważniejszych twórców Nowej Fali (1967) Do narodzin filmowego zjawiska określanego mianem Nowej Fali walnie przyczyniły się dwa czasopisma: „Arts” i „Cahiers du cinéma”. Pierwszym redaktorem naczelnym „Cahiers” był krytyk i teoretyk filmowy André Bazin, a obok niego – . W miarę rozwoju czasopisma dołączyli do jego redakcji tacy przyszli filmowcy, jak François Truffaut, Éric Rohmer, Jacques Rivette, Jean-Luc Godard oraz Claude Chabrol. Wymienieni przyszli reżyserzy mieli wcześniej za sobą doświadczenie polegające na pisaniu tekstów filmowych w konserwatywnym „Arts”. Przeważnie identyfikowali się z prawicą; Godard nawiązywał bliskie relacje z faszystowskim pisarzem Jeanem Parvulesco, Rohmer otwarcie wyznawał poglądy monarchistyczne, a Truffaut często w swych tekstach nie stronił od mizoginistycznych, homofobicznych i antykomunistycznych uwag.