Historia W 1386 roku w księgach ziemskich sieradzkich wymieniony został Iwan z Siedlnicy, w łacińskim dokumencie zapisany jako Iwan de Sedlcza. Wyrażenie „de Sedlcza” (pol. z Sedlczy) jest formą predykatu odmiejscowego, czyli wskazuje na miejsce pochodzenia danej osoby. W źródłach pojawia się również forma de Sedlnicza. W 1391 roku zapisano Stanisława z Siedlnicy (Stan. de Sedlnicz), natomiast w 1398 roku ponownie występuje Iwan z Siedlnicy, tym razem zapisany jako Yw. de SzedlniczaStanisław Kozierowski, Badania nazw topograficznych na obszarze dawnej wschodniej Wielkopolski. Tom P–Ż i uzupełnienie, Poznań: Poznańskie Towarzystwo Przyjaciół Nauk, 1928, hasło dotyczące Silnicy i Silniczki, Wielkopolska Biblioteka Cyfrowa..
W 1402 roku źródło heraldyczne wymienia Jakusza z Siedlnicy oraz Iwana z Siedlnicy herbu AmadejStanisław Kozierowski, Badania nazw topograficznych na obszarze dawnej wschodniej Wielkopolski. Tom P–Ż i uzupełnienie, Poznań: Poznańskie Towarzystwo Przyjaciół Nauk, 1928, hasło dotyczące Silnicy i Silniczki, Wielkopolska Biblioteka Cyfrowa.. Pod 1403 rokiem w księgach sieradzkich pojawia się Stanisław Szyrzyk z Siedlnicy herbu Doliwa (Stan. Syrzyk de Szedlicza)Stanisław Kozierowski, Badania nazw topograficznych na obszarze dawnej wschodniej Wielkopolski.