Język ternate należy bowiem do niewielkiej rodziny północnohalmaherskiej i nie jest spokrewniony z (austronezyjskim) językiem malajskim. W XVI wieku malajski był w użyciu jako język handlowy wysp Azji Południowo-Wschodniej, w tym Moluków, ale nie służył w tym regionie jako język ojczysty.
Historia Język malajski ma duże znaczenie jako lingua franca w regionie Azji Południowo-Wschodniej i wywarł wpływ na różne języki Indonezji, Malezji, Brunei, Filipin i południowej Tajlandii. Objął swoim zasięgiem region zwany Nusantarą, od Sumatry (na zachodzie) po wybrzeża zachodniej Nowej Gwinei (na wschodzie). Świadectwem jego historycznego prestiżu jest obecność pożyczek malajskich w tekstach starojawajskich, z których niektóre są datowane na VIII w. n.e. W czasach przedkolonialnych pod dużym wpływem malajskiego znalazł się tagalog (tagalski), jeden z głównych języków Filipin. Pożyczki malajskie są obecne również w języku malgaskim, co sugeruje, że przodkowie dzisiejszych Malgaszów znaleźli się w sferze wpływów malajskich bardzo wcześnie, bo jeszcze w I tysiącleciu n.e., zanim zdążyli opuścić Azję Południowo-Wschodnią i dotrzeć do Afryki Wschodniej. Wszystkie te fakty wskazują na historyczną wagę języka malajskiego jako źródła zapożyczeń i środka kontaktów międzyetnicznych.