do ziemiaństwa zaliczano posiadaczy majątków powyżej 50 haW obecnym stanie prawnym przy wielokrotnie większej wydajności rolnictwa gospodarstwo rodzinne to gospodarstwo rolne, w którym łączna powierzchnia użytków rolnych jest nie większa niż 300 ha – zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego ().W II Rzeczypospolitej nadal istniały częste w nowożytnej Europie fideikomisy, przez które rozumiano wywodzącą się z prawa rzymskiego instytucję prawa spadkowego polegającą na zobowiązaniu spadkobiercy do zachowania określonej części majątku w stanie nienaruszonym i przekazania go następnym pokoleniom. Mogły temu towarzyszyć dodatkowe obowiązki, związane np. ze świadczeniami na rzecz określonych osób. Spadkobierca był zwykle ograniczany w swobodzie dysponowania majątkiem, np. przez obowiązek uzyskania zgody na zbycie jego składników. Przedmiotem fideikomisów były w pierwszym rzędzie majątki ziemskie, aczkolwiek obejmowały one także ruchomości. Istnienie fideikomisów łączyło się z powstawaniem wielkich majątków ziemskich o powierzchni tysięcy hektarów. W czasie II Rzeczypospolitej podjęto próby likwidacji fideikomisów, nazywanych u nas zwykle ordynacjami lub majoratami, zostały zakończone uchwaleniem ustawy z dnia 13 lipca 1939 r.