papierowi, budynkowi, podpisowi) przypisuje się funkcję społeczną, która wykracza poza ich naturalne właściwości. Instytucje społeczne istnieją zatem dzięki temu, że obowiązują w nich normy konstytutywne. Normy te nie tylko regulują działania, lecz w ogóle umożliwiają ich zaistnienie zgodnie z regułą Searle'a: „X liczy się jako Y w kontekście C” sprawia, że pewien podpis liczy się jako zawarcie umowy, a określona ceremonia jako małżeństwo. W tym sensie pieniądz czy małżeństwo posiadają ontologicznie subiektywne własności – istnieją tylko dzięki zbiorowym przekonaniom i praktykom ludzkim. Równocześnie jednak można tworzyć o nich wiedzę epistemologicznie obiektywną, podobnie jak o innych instytucjach społecznych (korporacjach, drużynach sportowych, systemach prawnych). To odróżnia je od bytów ontologicznie obiektywnych, takich jak góry czy prawa fizyki, które istnieją niezależnie od ludzkich obserwatorówJohn R. Searle, Umysł, język, społeczeństwo. Filozofia i rzeczywistość, W.A.B., s. 184.,A. Rosenberg, Philosophy of social science, Westview Press, 2012, s. 130 i n..
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — John Searle · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.