Przekonania mają kierunek dopasowania typu „słowo do świata”, ponieważ przekonanie musi odzwierciedlać stan rzeczy w świecie zewnętrznym. Rozkaz cechuje się przeciwnym kierunkiem dopasowania: „świat do słowa”. Rozkaz będzie można uznać za wypełniony tylko wówczas, gdy w świecie rzeczywistym zaistnieje stan rzeczy będący intencjonalną zawartością rozkazuKrzysztof Gajewski, Umysł wobec świata. Intencjonalność w filozofii Johna Searle'a, PAN, 2016, s. 12, 18..

Instytucje społeczne. Filozofia społeczeństwa W późniejszej twórczości autor skupił się na rozważania na gruncie filozofii nauk społecznych tworząc zarys ontologii społecznej. Według Searle'a, w przeciwieństwie do zjawisk naturalnych, instytucje społeczne – takie jak pieniądz, własność prywatna, małżeństwo czy wybory polityczne – istnieją wyłącznie dzięki temu, że ludzie kierują się intencjonalnością kolektywną, czyli wspólnie podzielanymi przekonaniami i pragnieniami (ang. collective intentionality, „we” intentions). Searle określa tę własność instytucji mianem zależności od obserwatora: np. kawałki papieru są pieniędzmi tylko dlatego, że świadome podmioty traktują je jako środki płatnicze i przypisują im określone znaczenie. Ten proces to nadawanie funkcji – rzeczom czysto fizycznym (np.