W 1819 roku William Edward Parry (1790–1855) zabrał Rossa na swoją pierwszą wyprawę arktyczną. Podczas tej ekspedycji Ross po raz pierwszy zimował w Arktyce. W 1820 roku wraz z Parry’m badał Wyspę Melville’a, używając do transportu sani. W latach 1821–1822 brał udział w drugiej wyprawie Parry’ego, zbierając okazy fauny i flory. Po raz drugi zimował w Arktyce. W 1822 roku Ross został awansowany na stopień porucznika. W 1824 roku uczestniczył w trzeciej wyprawie Parry’ego i po raz trzeci zimował w Arktyce. Dowodził wówczas grupą czterech polarników podczas 120-kilometrowej przeprawy na półwyspie Brodeur i zaobserwował, że Cieśnina Księcia Regenta jest wolna od lodu ok. 30 km na północ od Port Bowen. W 1825 roku statek wyprawy HMS Fury został uszkodzony przez lód i załoga musiała go porzucić.
W 1827 roku Ross wziął udział w kolejnej wyprawie Parry’ego, której celem było zdobycie bieguna północnego. Po ponad miesięcznym marszu po lodzie Parry przerwał ekspedycję. Wyprawa osiągnęła szerokość 82°43'N – przez 50 lat był to najdalej na północ wysunięty punkt, do którego dotarli polarnicy. Po powrocie, w 1827 roku Ross został awansowany na stopień komandora.