Te wydarzenia stały się ważnym elementem sporu Zygmunta Augusta z Gdańskiem, w którego następstwie powołano komisję Karnkowskiego.

W wyniku zabiegów Komisji 2 lipca 1569 roku król uchylił wcześniejszy nakaz przeniesienia bazy kaprów do Pucka i polecił władzom Gdańska ponownie wpuszczać do portu okręty królewskie oraz zdobyte przez nie jednostki i towary.

Pod koniec I wojny północnej, w kwietniu 1570 król upoważnił Komisję do werbunku żołnierzy dla króla Jana III Wazy, każąc ich przewozić do Szwecji na statkach kaperskich, pierwsze z nich wyruszyły już w majuStanisław Bodniak, Kongres szczeciński na tle bałtyckiej polityki polskiej", Kraków 1929, s. 28-29.

Na przełomie 1570 i 1571 roku Komisja prowadziła spór z władzami Prus Książęcych o zatrzymanie załogi okrętu kaperskiego Jana von Husena i ich zdobyczy przez starostę kłajpedzkiego. Domagała się wydania kaprów, statków i towarów, podkreślając, że tylko ona jest uprawniona do osądzenia kaprów królewskich. Jednocześnie wysyłała przedstawicieli do kontroli towarów leśnych wywożonych z królewszczyzn litewskich przez terytorium Prus Książęcych.Marian Biskup, „Zatarg Komisji Morskiej Zygmunta Augusta z władzami Prus Książęcych na przełomie 1570–1571 r.”, „Kwartalnik Historyczny”, t. 79, nr 2, 1972, s.