Kolejne zmiany wprowadziła Konstytucja Księstwa Warszawskiego z 22 lipca 1807 r. Zmienił się przede wszystkim status mieszczan. Wzorowana na francuskiej, nowa ustawa zasadnicza nadała mieszczanom wolność osobistą i zrównała ich prawnie ze szlachtą. Tę sprawę głębiej regulował obowiązujący również w Księstwie Kodeks Napoleona, który wprowadził między innymi pełną swobodę handlu. Mieszczanie mogli odtąd uczestniczyć w pracach Sejmu na równi ze szlachtą. Co prawda ich przedstawicieli nie nazywano posłami a deputowanymi gmin, a i obór odbywał się nie na sejmiku a na odrębnych zgromadzeniach, jednak ich prawa i obowiązki pozostawały identyczne. Te same rady gmin, które wybierały deputowanych obierały również podwójną liczbę, czyli w przypadku Poznania 60, kandydatów na rajców, spośród których właściwego wyboru dokonywał król. W obradach zgromadzenia uczestniczyli posiadacze nieruchomości w mieście, oraz, co było nowością, przedstawiciele niektórych zawodów w tym inteligencja i wojskowi.