Pobyt Napoleona Począwszy od listopada 1806 aż do lutego 1807 Poznań leżał na trasie przemarszów licznych oddziałów wojskowych, a podczas kampanii pomorskiej 1807 r. otoczono tu opieką ponad 8 tys. rannych. Ponadto miasto stanowiło punkt zborny dla formujących się pułków polskich. Wszystko to obciążało miasto kwaterunkami i obowiązkowymi usługami na rzecz armii, dodatkowo opłacano nadal pochodzące z pruskich czasów podatki. Mimo to mieszczanie ochoczo wspierali sojusznicze armie. Przykładowo w pierwszych dniach przeprowadzono zbiórkę, która przyniosła 600 talarów.
Wraz z oddziałami w mieście zjawiali się wyżsi dowódcy, m.in. marszałkowie Louis Nicolas Davout i Joachim Murat. W końcu, 27 listopada do miasta wjechał sam Napoleon Bonaparte ze swoim sztabem. Z tej okazji miasto było co noc oświetlane pochodniami, a każdego wieczoru odbywały się liczne bale i przyjęcia. Cesarz na swoją siedzibę wybrał kolegium pojezuickie. Licznie przybywała wówczas do miasta szlachta, z jednej strony zwołana na pospolite ruszenie, a z drugiej chcąca zapewnić cesarza o swoim oddaniu. Również w Poznaniu, 10 grudnia 1806 r. cesarz przyjął delegację Elektoratu Hanoweru.