Przełożony wie co robi agent. Wiedząc to przełożony kupuje zachowanie agenta, więc kontrakt oparty na zachowaniu jest bardziej wydajny. Kontrakt oparty na wynikach niepotrzebnie przerzucałby ryzyko na agenta, który jak założono jest bardziej niechętny ryzyku niż przełożony Przełożony nie wie dokładnie, co robi agent. Wiedząc o egoistycznym nastawieniu agenta, może on lub nie zachowywać się zgodnie z umową. Problem agencji narasta, bo: agent i przełożony mają inne cele lub przełożony nie potrafi zrewidować zachowania agenta. Dwa główne problemy związane z asymetrią informacji to: pokusa nadużycia zaufania – odnosi się do braku starań po stronie agenta, który „wymiguje się” z uzgodnionej umowy. negatywnej selekcji – agent może twierdzić, że ma potrzebne umiejętności oraz zdolności gdy jest najmowany, a przełożony nie może tego zweryfikować w całości.
W przypadku niedającego ocenić się zachowania agenta (z powodu pokusy nadużycia lub negatywnej selekcji) przełożony może: zainwestować w system informacyjny (procedury raportowania, rada nadzorcza, dodatkowe warstwy zarządzania).