mały|Wyjazd Karola II Stuarta z Scheveningen mały|Karol II Stuart Restauracja Stuartów – okres w dziejach Anglii i Szkocji, przypadający na lata 1660–1688, kiedy na tron powróciła dynastia Stuartów. Rozpoczęła się wraz z objęciem tronu przez króla Karola II Stuarta w 1660 roku, po zakończeniu okresu republiki i protektoratu Olivera Cromwella, a zakończyła się w wyniku chwalebnej rewolucji w 1688 roku i obaleniem jego brata i następcy, Jakuba II Stuarta. Nastąpiła po bezkrólewiu i poprzedzała okres wspólnego panowania Wilhelma III Orańskiego oraz Marii II Stuart.
W 1658 roku zmarł Oliver Cromwell. Władzę przejął wówczas jego syn, Richard Cromwell, który jednak nie radził sobie z rządzeniem i nie miał wystarczającego poparcia w armii. Sytuację tę wykorzystali rojaliści, dążący do przywrócenia monarchii.
W 1660 roku Karol II Stuart, syn straconego w 1649 roku króla Karola I Stuarta powrócił na tron Anglii. Nowy władca prowadził umiarkowaną politykę. Z jednej strony represjonował przywódców rewolucji i osoby odpowiedzialne za śmierć jego ojca, z drugiej zaś prowadził efektywną politykę handlową i kolonialną. Zdobył poparcie grupy polityków w parlamencie, nazywanych później torysami, rekrutujących się spośród arystokracji zasiadającej w odtworzonej Izbie Lordów.