W tym samym czasie pojawiła się też opozycja, złożona głównie z zamożnych mieszczan i szlachty zajmującej się handlem (gentry), zwana później wigami. Podział na dwa ugrupowania polityczne, który zaczął się kształtować w czasach Karola II, jest także charakterystyczny dla parlamentu współczesnej Wielkiej Brytanii. mały|Jakub II Stuart, brat i następca Karola II Stuarta, król Anglii i Szkocji w latach 1685–1688 Dużym sukcesem, jaki odnieśli Wigowie, było uchwalenie przez parlament w 1679 roku Habeas Corpus Act, czyli ustawy gwarantującej każdemu nietykalność osobistą. Odtąd wolno było trzymać podejrzanych w areszcie tylko przez 48 godzin, o ile nie przedstawiono im dowodów winy.
Młodszy brat i następca Karola II, Jakub II Stuart, który panował w latach 1685–1688, nie prowadził polityki tak rozsądnej jak jego poprzednik. Był katolikiem i dążył do przywrócenia katolicyzmu. W odróżnieniu od Karola II chciał też ograniczyć rolę parlamentu i wprowadzić monarchię absolutną. Jakub II szybko utracił poparcie społeczeństwa, nawet torysów. W tej sytuacji udał się do katolickiej Irlandii i tam zaczął zbierać wojska, dzięki którym chciał odzyskać tron.