Konkordat składa się z preambuły i 29 artykułów. Reguluje wzajemne relacje państwa i Kościoła katolickiego, potwierdzając ich niezależność i autonomię oraz zobowiązanie do współdziałania dla dobra wspólnego (art. 1).
Przewiduje utrzymywanie stałych stosunków dyplomatycznych poprzez Nuncjusza Apostolskiego w Warszawie i Ambasadora RP przy Stolicy Apostolskiej w Rzymie (art. 2).
Państwo zobowiązało się uznawać osobowość prawną Kościoła i jego instytucji oraz zapewniać swobodę komunikacji ze Stolicą Apostolską i innymi podmiotami kościelnymi (art. 3–4).
Gwarantowana jest wolność publicznego sprawowania kultu, nienaruszalność miejsc świętych oraz określone zasady organizowania uroczystości religijnych (art. 5 i 8).
Tworzenie i zmiana struktur kościelnych należy do władzy kościelnej przy zachowaniu określonych zasad dotyczących diecezji i biskupów - m.in. biskup musi być obywatelem polskim, a granice diecezji nie mogą przekraczać granic Polski. Nominacje biskupów należą do wyłącznej kompetencji Stolicy Apostolskiej z obowiązkiem uprzedniego poufnego poinformowania rządu o kandydacie na biskupa diecezjalnego (art. 6-7).
Ustalono katalog dni wolnych od pracy obejmujący niedziele i niektóre święta kościelne (art. 9).