Małżeństwo kanoniczne wywołuje skutki cywilne w przypadku braku przeszkód do zawarcia małżeństwa według prawa świeckiego, jeśli nupturienci wyrażą taką wolę. Rozdziela się kompetencje sądów kościelnych i państwowych w sprawach małżeńskich (art. 10). Strony Konkordatu deklarują współdziałanie w ochronie małżeństwa i rodziny (art. 11).
Państwo zapewnia organizowanie nauki religii w szkołach i przedszkolach publicznych na życzenie zainteresowanych. Władza kościelna opracowuje podręczniki i wydaje upoważnienia nauczycielom do prowadzenie zajęć z religii, przy czym wykształcenie pedagogiczne katechetów jest przedmiotem uzgodnień między władzą kościelną a państwową (art. 12). Państwo gwarantuje możliwość praktyk religijnych dzieciom i młodzieży podczas zorganizowanego wypoczynku (art. 13), a Kościół ma prawo prowadzić szkoły, placówki oświatowe i uczelnie wyższe na określonych zasadach, w tym z możliwością dotacji (art. 14–15).
Uregulowano duszpasterstwo wojskowe w ramach ordynariatu polowego (art. 16) oraz zapewniono możliwość wykonywania praktyk i korzystania z posług religijnych w zakładach penitencjarnych, wychowawczych i resocjalizacyjnych oraz zakładach opieki zdrowotnej i opieki społecznej (art. 17), a także możliwość duszpasterstwa w językach mniejszości narodowych (art. 18).