Książę Walii Po śmierci króla Edwarda VII i przejęciu tronu przez ojca w 1910 uzyskał tytuły księcia Kornwalii i księcia Rothesay, a 23 czerwca tego samego roku został mianowany przez ojca księciem Walii i hrabią Chester, co zostało oficjalnie zatwierdzone 13 lipca 1911 podczas uroczystości w zamku w Caernarfon.
W 1912 przebywał przez kilka miesięcy w Paryżu u markiza de Breteuil, gdzie doskonalił znajomość języka francuskiego. Po powrocie do Wielkiej Brytanii wystąpił z Royal Navy i rozpoczął naukę w oksfordzkim Magdalen College, który opuścił po trzech latach, przez co nie uzyskał tytułu naukowego.
Kariera w armii thumb|left|Edward podczas I wojny światowej (ok. 1915) Po wybuchu I wojny światowej w 1914 wstąpił do Grenadierów Gwardii, mimo że był dużo niższy niż wymagano (miał 170 cm wzrostu przy regulaminowych 183 cm). Choć wyrażał wolę walki, to ze względu na książęce pochodzenie na początku wojny był trzymany z dala od frontu i pozwalano mu jedynie na odwiedzanie szpitali i dokonywanie przeglądu wojsk. 29 września 1914 omal nie zginął, kiedy podczas inspekcji oddziałów w Vermelles pocisk artyleryjski trafił w jego samochód. Mimo zdarzenia, w którym zginął jego kierowca, usilnie naciskał na przeniesiono go do jednostek frontowych, gdzie został promowany na oficera.