Tekst biblijny nie posiada podziału na rozdziały i wersety. Oprócz psałterza manuskrypt zawiera również kilka hymnów i kantyków Starego Testamentu (Wyj 15,1-19; 1 Sam 2,1-10; Iz 12,1-6; Iz 38,10-20; Hab 3,1-6)Psałterz floriański, biblie polskie [dostęp 2021-09-18]..
Język Psałterz jest zabytkiem pisowni złożonej I stopnia (najlepsza w części pierwszej, w częściach kolejnych występuje niekonsekwencja w pisowni).
Autor pierwszej części regularnie stosował dwuznaki. Grafem ∫z oznacza głoski dziąsłowe š i ž (Ocropi∫z, przemo∫ze∫z, bo∫ze), rz jest zawsze znakiem dla ř (grzech, otworz), grafem dz – dla ӡ, ӡ́, (∫ødzø, bødze). Nie wszędzie jednak występuje konsekwencja w odróżnianiu fonemów – cz może oznaczać c lub č, zaś spółgłoska j jest oznaczana trzema literami: i (ie∫m), y (neoteymuy) lub g (mogich). Spółgłoski i, y są zwykle oznaczane literą i (lichoti). Miękkość spółgłosek nie jest oznaczana.
W częściach II i III występują liczne wpływy czeskie, co wskazuje, iż wzorcem było poza tekstem łacińskim również tłumaczenie na język czeski.