Szarża ułanów spod Custozzy były przez lata przez polskich mieszkańców Galicji wspominana razem z tymi spod Kircholmu i Somosierry. Pułk walczył podczas pierwszej wojny światowej.
W 1867 pułk stacjonował w Tarnopolu i otrzymywał rekrutów z okręgów uzupełnień pułków piechoty nr 40 (Rzeszów) i 45 (Sanok). Od 1873 roku pułk otrzymywał rekrutów wyłącznie z okręgu uzupełnień Pułk Piechoty Nr 40.
W 1912 wchodził w skład XI Korpusu Armijnego – 8 Dywizji Kawalerii – 15 Brygady Kawalerii, dowódcą pułku był podpułkownik Leo Graf Spannocchi. Rejon rekrutacji znajdował się we Lwowie. Garnizony: sztab i II dywizjon mieścił się w Złoczowie, a I dywizjon stacjonował w Zborowie. Skład narodowościowy w 1914: 55% Rusini, 42% Polacy 3% inni.
Garnizony Miejscowości, w których stacjonowały oddziały 13 pułku: 1860 Stockerau, 1862 Enns, 1864 Klagenfurt, Udine, 1865-1866 Werona, 1866 Tarnopol, 1869 Gródek, 1874 Łańcut, 1879 Prossnitz, 1883 Göding, 1886 Lwów, 1888 Złoczów.
Rejony rekrutacji regimentu 1867–1873. Okręgi uzupełnień Nr 40 i 45 (Rzeszów, Sanok), 1873–1875. Okręg uzupełnień Nr 40 Rzeszów, 1876–1883. Okręgi uzupełnień Nr 10 i 30 (Stryj, Lwów) 1883–1889. Okręg uzupełnień Nr 80 (Złoczów). 1889–1914.