Akbar rozszerzył panowanie mogolskie nad całą północą i uzależnił szereg kolejnych państw.
Dżahangir thumb|Dżahangir sportretowany konno, z sokołem Syn i następca Akbara – Dżahangir (1605-1627) porzucił stworzoną przez ojca religię i przywrócił islamowi przodującą rolę w państwie. Starannie wykształcony, władał kilkoma językami, biegle posługiwał się piórem (napisał własną autobiografię), jak i malował miniatury. W XVII wieku już prawie cały Półwysep Indyjski pozostawał pod władaniem królewskiej dynastii Wielkich Mogołów. Ich scentralizowane rządy i brak poważniejszych zagrożeń zewnętrznych sprawiały, że państwo rozwijało się pomyślnie. Zwłaszcza dzięki wydajnemu rolnictwu, największej w świecie produkcji tekstyliów i intensywnemu handlowi, głównie z regionem Bliskiego Wschodu i Europą.
Szahdżahan Trzeci syn Dżahangira, Shahbuddin Muhammad Churram objął władzę jako Szahdżahan (1628-1658) po pokonaniu swojego młodszego brata, Szahriara Mirzy (1627-28), który chwilowo zdobył władzę w Delhi dzięki poparciu głównej żony zmarłego cesarza Nur Dżahan.