Brał czynny udział w życiu emigracji i pracach Komitetu Paryskiego (kwiecień-maj 1864) pod ps. "Henryk Wilk". Uczestniczył w zjeździe międzynarodowej konspiracji demokratycznej w Zagrzebiu (1864).
Praktyka lekarska Początkowo pracował jako asystent w klinice chirurgicznej Szkoły Głównej Warszawskiej (1868-1871) u Hipolita Korzeniowskiego, później na rosyjskim Cesarskim Uniwersytecie Warszawskim (1871-1880). Publikował prace naukowe i komunikaty medyczne w czasopismach lekarskich "Klinika", "Medycyna", "Pamiętnik Towarzystwa Lekarskiego Warszawskiego". Od 1870 był członkiem Towarzystwa Lekarskiego Warszawskiego.
W latach 1871–80 prowadził jako ordynator oddział chirurgiczny w Szpitalu Dzieciątka Jezus (w zastępstwie Korzeniowskiego), potem (od 1876) oddział kobiecy. Często podróżował po Europie Zachodniej, zwłaszcza do Francji, gdzie kontaktował się z emigracją polską i utrzymywał kontakty medyczne, m.in. Bouchardem. W 1873 wspólnie z drem Jakubem Rogowiczem założył tygodnik "Medycyna" i przez pierwsze lata (do 1876) był redaktorem naczelnym tego czasopisma. W 1877 wyjechał do Stanów Zjednoczonych, aby odwiedzić Polonię amerykańską i poznać zagadnienia kobiecej praktyki lekarskiej (w Ameryce dopuszczono kobiety na studia lekarskie i zagwarantowano im możliwości pracy w zawodzie).