Prezentują jego myśl w najbardziej spójnej formie.
Rozdziały zewnętrzne (waipian, 8–22) – rozwijają tematy z rozdziałów wewnętrznych; uważa się je za dzieła uczniów i myślicieli z późniejszych pokoleń szkoły Zhuangzi.
Rozdziały mieszane (zapian, 23–33) – zawierają teksty z różnych tradycji, w tym fragmenty synkretyczne, łączące taoizm z innymi nurtami filozoficznymi.
Główne idee filozoficzne Księga Zhuangzi symbolizuje wolność myśli i ducha, zachęcając do życia w harmonii ze zmienną i nieprzewidywalną naturą rzeczywistości.
Dao i zasada wu wei Podobnie jak w Daodejing, centralnym pojęciem jest Dao, rozumiane jako spontaniczna i naturalna droga, którą podążają wszystkie rzeczy. Zhuangzi kładzie mniejszy nacisk na metafizyczne definicje, a większy na praktyczny wymiar życia w zgodzie z dao. Osiągnięcie tej harmonii pozwala uniknąć cierpienia wynikającego z oporu wobec naturalnego biegu zdarzeń. Z dao nierozerwalnie związana jest zasada wu wei („niedziałanie”), interpretowana jako działanie spontaniczne, bez wysiłku i przymusu, w zgodzie z wewnętrzną naturą rzeczy i rytmem wszechświataThomas Merton, Droga Chuang Tzu, tłum. Mieczysław Godyń, Wydawnictwo WAM, Kraków 2005, s. 31..