W pierwszej połowie XIV wieku wieś wspomniana została w czasie najazdu krzyżackiego na Polskę. W 1331 rycerze oraz szlachta wielkopolska w celu obrony przed Krzyżakami usypali wał długości 7 mil od wsi Zwola i Kępa do Głuszyny i wraz rowami tymi połączyli lokalne jeziora. Krzyżacy wysłali nad to jezioro 3000 konnych, którzy zostali przez Polaków pobici. Informację tę w swoich Rocznikach zapisał polski historyk Jan Długosz uściślając, że bitwę stoczono koło Polwicy w powiecie pyzdrskim, 9 km na południowy zachód od Środy, która do historii przeszła jako Bitwa pod Pyzdrami.
W 1352 odnotowano Mikołaja z Głuszyny współuczestnika konfederacji szlachty wielkopolskiej zwanej Konfederacją Maćka Borkowica. W 1385 Gniewomir ze Starołęki Wielkiej zobowiązał się w swoim imieniu i swoich następców dostarczać kolegiacie św. Jakuba w Głuszynie co tydzień po 0,5 ćwiertni lub dwa korczyki (łac. "corea") mąki z młyna zbożowego stojącego na rzece Warcie w Starołęce Wielkiej. W 1389 sąd przysądził Dobrogost z Nowego Dworu biskupowi poznańskiemu młyn położony pomiędzy Czapurami a Głuszyną, zwanym Czapurskim młynem. W 1394 Dobrogost biskup poznański oraz Pietrasz z Czapur mieli dokonać rozgraniczenia wspomnianych wsi.