Ogółem wyprodukowano 359 980 samochodów Moskwicz 407, z tego ponad ⅓ na eksport (120 903), głównie do krajów socjalistycznych, ale także na zachód. Powodzeniem cieszył się zwłaszcza w krajach o gorszych drogach, jak Finlandia, Norwegia, Belgia, GrecjaL. Szugurow, Awtomobili..., s.34. Moskwicz 407 był uznany za udany samochód – w sierpniu 1958 otrzymał złoty medal na salonie samochodowym w Brukseli, a w 1960 fabryka otrzymała za niego nagrodę państwową. Moskwicz 407 kosztował początkowo w ZSRR 16 000 rubli (przed denominacją w 1961), później do 2500 rubli, będąc jednym z tańszych radzieckich samochodówMoskwicz-403, Avtolegendy SSSR Nr.32, DeAgostini 2010, ISSN 2071-095X, . Mimo to, podobnie, jak w innych krajach socjalistycznych, od połowy lat 50. pojawiły się w ZSRR trudności w zakupie nowego samochodu dla przeciętnego użytkownika, z powodu ograniczonej podaży i konieczności oczekiwania w kolejkachIgor Girszowicz, Poczemu ja jezżu po dowieriennosti w: Igruszki Dla Bolszych, nr 22/2003, s.44-45. Samochód był nieźle wyposażony - dzięki dźwigni zmiany biegów przy kierownicy, przednie siedzenie było w formie kanapy z indywidualnymi szerokimi oparciami, które można było rozłożyć, tworząc kanapę do spania.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Moskwicz 407 · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.