Po zajęciu Bułgarii Wołżańsko-Kamskiej jesienią 1236 roku w ciągu czterech następnych lat Mongołowie podbili Kipczaków, a także Burtas, Baszkirów i Alanów, oraz podporządkowali sobie książąt ruskich, 6 grudnia 1240 roku zdobywając Kijów i tym samym "kończąc erę ruskiej historii". Po upadku Kijowa wojska Batu ruszyły w kierunku księstwa halicko-wołyńskiego, by następnie zaatakować Węgry, które udzieliły schronienia chanowi Kipczaków Kötenowi (zm. 1241). Wojska króla Beli IV (1235 - 1270) 11 kwietnia 1241 roku zostały rozgromione w bitwie na równinie Mohi i jego królestwo znalazło się pod mongolską okupacją. W tym samym czasie inna mongolska armia pod dowództwem Ordy i Bajdara zaatakowała Polskę, 9 kwietnia niszcząc armię Henryka Pobożnego (1238 - 1241) w bitwie pod Legnicą, w której ten ostatni zginął.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Złota Orda · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.