"Od tej pory «udanie się do (Złotej) Hordy» (słowo wywiedzione z wariantu wymowy orda jako horda) stało się regularną częścią życia ruskich książąt".
Ostatecznie Gujuk został Wielkim Chanem w roku 1246. Na wiosnę roku 1248 wyruszył on wraz ze swoją armią w kierunku Ułusu Dżocziego, zamierzając rozprawić się z Batu, jednak niedługo po rozpoczęciu wyprawy zmarł, prawdopodobnie otruty przez wysłanników tego ostatniego. Po śmierci Gujuka Dżoczydzi i Tołujidzi osiągnęli porozumienie wokół kandydatury najstarszego syna Tołuja, Möngkego (1251 - 1259). W roku 1250 zorganizowany przez nich na terytorium Dżoczydów kurułtaj obwołał Möngkego Wielkim Chanem. Protesty Ugedeidów, którzy zaczęli kwestionować legalność wyboru Möngkego, sprawiły, że zwołano drugi kurułtaj, tym razem w tradycyjnym regionie pomiędzy Kerulenem a Ononem. W lecie 1251 roku potwierdził on wybór Möngkego, po czym nastąpiła krwawa rzeź potomków Ugedeja i Czagataja, którzy zostali oskarżeni o próbę zamachu stanu.