Unikał wzorowania filmowej maszyny na istniejących, choć ich projekt przypominał pod względem możliwości śmigłowiec szturmowy AH-64A Apache, produkowany Hughes Helicopters dla armii USA. Na potrzeby filmu zbudowano dwa egzemplarze „Błękitnego gromu” (jeden główny i jeden zapasowy), wykorzystując kadłuby francuskich śmigłowców SA-341G Gazelle, które kupiono za 190 000 dolarów każdy. Modyfikacje obejmowały dodanie imitacji pancerza, kopuły kokpitu oraz wystającego działka pod dziobem, które w prawdziwym śmigłowcu byłoby niepraktyczne, ponieważ zbytnio obciążałoby dziób maszyny.
Gotowe helikoptery zostały dopuszczony do lotów przez Federalną Administrację Lotnictwa. Przedstawiciele branży lotniczej, skrytykowali filmowy „cichy tryb” w którym helikopter latał bezgłośnie jako niemożliwy do zrealizowania, podobnie jak systemy podsłuchowe, ponieważ hałas helikoptera zakłócałby pracę wszelkich czułych urządzeń nagrywających. Natomiast kapitan Bob Woods, wyraził obawę, że film wywoła paranoję wśród cywilów sugerując im, że możliwości inwigilacyjne policji są zbyt duże. Wyjaśnił przy tym, że ich helikoptery nie są uzbrojone i nie posiadają zdolności podsłuchiwania przez ściany.