To użycie jest zgodne z jego kontekstem historycznym, w którym oznacza postać autorytetu, szczególnie w odniesieniu do władzy boskiej lub królewskiej).
Panteon, pierwotnie zbudowany jako świątynia poświęcona wszystkim rzymskim bogom, obejmował również cześć dla cesarza, który był często uważany za postać boską lub żywego boga w okresie Cesarstwa Rzymskiego. Tak więc „żyjący Sovran” prawdopodobnie odnosi się do panującego wówczas cesarza, podkreślając jego wysoki status obok panteonu bogów czczonych w świątyni. Od VII wieku Panteon jest użytkowany jako katolicki kościół pw. Santa Maria ad Martyres ().
Jest jedną z najlepiej zachowanych budowli z czasów starożytnego Rzymu. 42-metrowa kopuła Santa Maria del Fiore Filippo Bruneleschiego we Florencji została wybudowana na wzór tej z Rzymu. Na panteonie wzorowany jest także warszawski kościół św. Aleksandra przy placu Trzech Krzyży.