socjaldemokratyczna posłanka do Sejmu Liuda Purėnienė. Ostatecznie został uniewinniony.
Służba w litewskiej armii Służbę w regularnej armii litewskiej rozpoczął w stopniu kapitana. Od początku 1920 r. był dowódcą 7 kompanii i batalionu w 5 Pułku Piechoty. W drugiej połowie tego roku brał udział w walkach z wojskami polskimi pod Sejnami, w lasach augustowskich i warneńskich. Pod koniec 1920 r. został skierowany do służby w 1 i 2 Pułku Ułanów, a od maja 1921 r. był dowódcą 1 Pułku Ułanów, który w kwietniu 1922 r. przemianowano na 1 Pułk Huzarów. W 1924 r. ukończył Wyższy Kurs Oficerski w Kownie, a w 1926 r. czechosłowacką Akademię Sztabu Generalnego. Po powrocie do kraju wykładał na Wyższym Kursie Oficerskim.
Po wyborach parlamentarnych w maju 1926 r., przekonany o groźbie przejęcia władzy przez bolszewików, stał się jednym z przywódców zamachu stanu z 17 grudnia 1926 r., który wyniósł do władzy Antanasa Smetonę. 1 stycznia 1927 r. został mianowany Głównym Inspektorem Kawalerii Sztabu Armii i szefem Zarządu Sztabu Generalnego. Od 8 sierpnia 1927 r. był szefem Sztabu Generalnego. Opublikował podręcznik Służba kawalerii, szwadron dywizyjny i mieszana kompania rozpoznawcza (1928).